ضامن بودن جناياتى را كه حيوان بواسطه دستها مرتكب مىشود راكب يا قائد نيز ضامن مطلق جناياتى هستند كه حيوان در حال ايستاده انجام مىدهد . شارح ( ره ) در دنبال [ يضمن راكب الدّابة ما تجنيه الخ ] مىافزايند : نه جناياتى كه حيوان با دو پايش مرتكب مىگردد چه آن‌كه راكب مالك افعال صادر از دو پاى حيوان نبوده و بر آن تسلّطى ندارد لاجرم ضمان اين گونه از جنايات از عهده وى ساقط است . و بعد بدنبال [ و القائد لها كذلك ] مىفرماين : يعنى كسى كه افسار حيوان به دستش بوده و در جلو حيوان حركت مىكند ضامن جناياتى است كه بوسيله دو دست و سر حيوان انجام ميگيرد نه آنچه با دو پاى آن واقع مىشود و دليلش همان است كه در فوق به آن اشاره شد يعنى قائد بر دو دست و سر حيوان مسلّط بوده لاجرم جنايات صادره از ايندو عضو در كنترل و اختيار وى بوده ازاين‌رو در عهده او محسوب مىشوند بخلاف دو پاى حيوان . و پس از [ و كذا يضمن جنايتها مطلقا لو وقف الخ ] مىفرماين : مدرك و مستند اين تفصيل اخبار فراوانى است كه در اينباب وارد شده كه در برخى از آنها بر فرق و تفصيل مزبور تنبيه گرديده و اين مضمون وارد شده است كه : راكب و قائد مالك دو دست و سر حيوان بوده لاجرم به هرطرف كه بخواهند سر و دو دست حيوان را مىگردانند ولى نسبت به دو پاى حيوان كوچكترين اختيارى ندارند چه آنكه دو پاى حيوا در خلف و پشت واقع شده است ولى سائق مالك جميع اعضاء حيوان است ، لذا تمام افعال صادره از اعضاء حيوان تحت اختيار او مىباشد .